W warunkach naturalnych zwierzęta używają jadu przeciw innym zwierzętom. My jednak, choć nie wszystkie jady są dla nas szkodliwe, zwykliśmy patrzeć na nie (i na cały świat) pod kątem ich wpływu na człowieka. Użądlenia pszczół czy os powodują na ogół miejscowy obrzęk i ból ustępujący po kilku dniach. Są jednak osoby szczególnie wrażliwe na ukąszenia niekiedy tylko jednego gatunku owada. W USA ukąszenia owadów są co roku przyczyną większej liczby zgonów niż ukąszenia jadowitych węży. Pszczoły i osy nie są jedynymi jadowitymi owadami. Włoski na grzbietach niektórych gąsienic, takich jak larwa ćmy Automeris io z rodziny pawicowatych, też zawierają jad. Pluskwiaki zwane zajadkami wstrzykują swym ofiarom jad, raniąc je sztyletowatymi kłujkami. Ukąszenia niektórych mrówek (np. ogniowych) są bardziej niebezpieczne i bolesne od ukąszeń pszczół. Pszczoły, osy i mrówki są blisko spokrewnione. W tej grupie żądlą tylko samice (żądło jest przekształconym pokładełkiem, czyli narządem do składania jaj). Nie wszystkie gatunki posiadają żądła, ale te, które je mają, mogą zwykle żądlić wiele razy. Natomiast pszczoła może to zrobić tylko jeden raz. Gdy jej umieszczone na końcu odwłoka i zaopatrzone w haczyki żądło zostanie wbite, nie może już być wyciągnięte. Zostaje ono wyrwane z ciała pszczoły razem z gruczołem jadowym, a niekiedy również częścią jelita, w wyniku czego pszczoła ginie.